Skip to Main Content
Header-afbeelding

Verloskundige Marlies Koers: ‘Ik krijg geregeld berichtjes van mannen die het boek (stiekem) toch hebben gelezen.’

Door de Kobo-redactie • oktober 29, 2021

Een vrouw die wordt verlaten door haar partner terwijl ze zwanger is, een man die tíjdens een vrijpartij opbelt voor advies, en een babyboom vanwege corona. Je maakt wat mee als verloskundige. Zoveel zelfs, dat Marlies Koers er een boek over kan schrijven. Herstel: twee boeken. Na Dagboek van een verloskundige, schreef ze dit jaar Sorry dat ik je wakker bel.

Waar verschillen je twee boeken in?

“In mijn tweede boek houdt het coronavirus Nederland in zijn greep. Dat maakte dat het vak veranderde. Hoe gaan we om met de nieuwe regels en wat nou als de aanstaande vader corona blijkt te hebben? Het was een uitdagende tijd - vooral in een vak waarin je het moet hebben van persoonlijk contact. Verder hebben beide boeken wel dezelfde opbouw en insteek. Als lezer volg je mij tijdens mijn werk als verloskundige: de spreekuurcontroles, de kraamvisites en natuurlijk de bevallingen.”

Heb je een favoriet verhaal in je boek?

“Het is cliché maar waar, elk verhaal heeft iets moois - elke bevalling is uniek. Maar wat ik zelf heel bijzonder vind, is het verhaal van Femke. Een zwangere die samen met haar partner mijn praktijk binnenkwam, en hartstikke blij was met een kleintje op komst. Maar toen verliet haar partner haar totaal onverwacht voor iemand anders en kwam ze er alleen voor te staan. Ze moest dus niet alleen wennen aan het idee van moeder worden, ze moest ook nog door een soort rouwproces. Ze twijfelde zelfs of ze hem niet alsnog bij de bevalling wilde hebben, want ‘ja, hij is toch de vader’. Uiteindelijk beviel ze in mijn dienst, met haar beste vriendin aan haar zijde. Een hele mooie, maar ook dubbele ervaring.”

Ja, verdrietige dingen, die maak je ongetwijfeld ook regelmatig mee?

“Vaak gaat het goed, maar inderdaad, die dingen gebeuren ook. Een verdrietig moment dat me altijd bij zal blijven is het verhaal van Veerle. Ze had een goede bevalling, maar kreeg tijdens haar kraamweek hoge koorts en hevige buikpijn. Omdat ze zo ziek was, had ze specialistische zorg in het ziekenhuis nodig. Tegelijkertijd was haar vader net overleden. Precies op de dag dat zij naar het ziekenhuis moest, werd hij begraven. De tweestrijd die ze toen voelde. Haar eigen wankele gezondheid en tóch dat gevoel hebben naar de afscheidsdienst te willen: dat was heel heftig om te zien.”

“Uiteindelijk ben ik met Veerle langs het crematorium gegaan waar haar vader opgebaard lag, zodat ze op die manier toch nog afscheid kon nemen. In een rolstoel, met een zieke kraamvrouw, om daarna zo snel mogelijk naar het ziekenhuis te gaan: het is niet iets wat tot mijn dagelijkse werkzaamheden behoort, maar daardoor des te indrukwekkender. Leven en dood liggen soms heel dicht bij elkaar.”

Gelukkig maak je ook veel mooie dingen mee, en leuke. Er komt in je boek dan ook de nodige humor voor, zoals de man en de vrijpartij…

“Ja, dat is iets waar ik ontzettend om heb moeten lachen. Ik werd middenin de nacht gebeld, rond een uurtje of vier. Ik was toevallig wakker omdat ik net een thuisbevalling had begeleid en nam Vigo - de partner van een zwangere uit de praktijk - meteen op. Hij belde omdat zijn vrouw een druppeltje bloed had verloren. Gaandeweg het gesprek kwam ik erachter dat het door het vrijen kwam. Een baarmoedermond is goed doorbloed en dan knapt er soms een bloedvaatje - wat ongevaarlijk is. Toen ik het stel had gerustgesteld bedankte Vigo me voor het advies en zei: ‘Oké, dan gaan we nu weer verder, want ik zit er nog in.’ Toen ik ophing heb ik eerst minutenlang zitten grinniken. Want, hóe dan? Ik ben meestal blij met mijn visualiserende vermogen en beelddenken. Nu was ik het liever kwijt dan rijk, haha.”

Over mannen gesproken. Word je boek daar ook door gelezen, dat je weet?

De meerderheid van de lezers is vrouw. Maar ik krijg geregeld berichtjes van mannen die het boek (stiekem) toch hebben gelezen. Ze vinden de humoristische stukjes grappig en leren ook nog dingen bij.”

Je boek verschilt van je eerste door corona - het virus dat een heuse babyboom zou hebben veroorzaakt. Merkte jij dat ook?

“Absoluut. We hebben een gigantische piekdrukte gehad in januari én februari, dus negen maanden na de lockdown. Blijkbaar had iedereen besloten voor gezinsuitbreiding te gaan. Dat geldt trouwens nog steeds. We merken dat het aantal bevallingen hoog blijft, ongeveer zeven tot acht procent meer dan normaal.”

Zijn er nog andere veranderingen die opvallen?
“Ja, wat betreft thuisbevallen is er een duidelijke verandering gaande. Dat wordt weer gezien als iets moois, iets wat natuurlijk is, dicht bij jezelf. Dit komt mede door momfluencers die hun ervaringen delen. Persoonlijk heb ik geen voorkeur. Ik vind het vooral belangrijk dat de zwangere zelf de keuze maakt waar zij wil bevallen en ze zich het prettigst voelt. Dus als dat niet thuis is, maar in het ziekenhuis: ook helemaal prima.”

En dan, tot slot: durf je na alles wat je hebt gezien zelf nog wel te bevallen?

“Haha - het zal je misschien verbazen, maar ik kijk er totaal niet tegenop om het ooit zelf te doen. Ik zie zo vaak dat het goed gaat. Dat het een intense, maar hele bijzondere ervaring is. Vrouwen zijn ervoor gemaakt, dus ja, dat komt ter zijner tijd vast wel goed.”

Marlies’:

… boek dat nu op haar nachtkastje ligt: “De acht bergen van Paolo Cognetti”

… boekenaanrader voor zwangere vrouwen: “Kijk vooral naar het boek Positief over bevallen van Milli Hill en Liefdevol bevallen van Mirjam Vos. Allebei praktisch, maar heel fijn geschreven en boordevol tips.”

Dagboek van een verloskundige en Sorry dat ik je wakker bel zijn als eBook verkrijgbaar bij Kobo. Sorry dat ik je wakker bel is ook verkrijgbaar als luisterboek en het is te beluisteren met Kobo Plus.

Volg ons op @ op Instagram

Wil je contact met ons opnemen?

Klantenservice en ondersteuning Media-aanvragen

If you would like to be the first to know about bookish blogs, please subscribe. We promise to provided only relevant articles.