Skip to Main Content
Header-afbeelding

‘Queen of Crime’ Karin Slaughter over haar nieuwste boek: “Fijn dat het zo anders was, maar ik doe het niet nog een keer”

Door de Kobo-redactie • juni 08, 2021

Vandaag verscheen Valse Getuige, het 21e boek van de Amerikaanse bestsellerauteur Karin Slaughter. Ze is op al haar boeken trots, vertelt ze Kobo, maar op dit boek nét een beetje meer – want het schrijven ervan was in álle opzichten anders.

We zijn in gesprek met één van de bestverkopende thrillerauteurs ter wereld.

Je hebt inmiddels… honderden interviews gegeven, denk ik. Welke vraag is je nou nooit gesteld?

“Waarom ik zo jong en knap ben, denk ik? Haha.”

Andere vragen heb je daarentegen heel vaak gehoord en beantwoord. Wordt dat nooit saai?

“Ik denk altijd: ík kan het wel al honderd keer gezegd hebben, de ontvanger hoort het antwoord voor de eerste keer. Dat houd ik altijd in gedachte. Ik word wel heel moe van mijn eigen stem, dat wel.”

Je geeft alle interviews nu natuurlijk online, en gaat niet op boektournee. Hoe is dat?

“Een tour is op een gegeven moment klaar. Als je in het vliegtuig naar huis zit, denk je: zo, dat was gaaf, nu ga ik naar huis. Nu kun je altijd nóg een Zoom doen, en nóg een, en nog een. Je bent altijd beschikbaar, je computer is altijd om je heen. Dus alles loopt altijd maar door en door elkaar heen. Aan de andere kant: door het Zoomen kan ik vijf minuten voor het interview nog mijn pyjama zitten, en daarna in gesprek zijn met Denemarken of Australië.”

Zit er tussen al je boeken eentje die, al dan niet stiekem, je favoriet is?

“Ik hou van al mijn boeken, maar ik houd vooral van dit boek, want het was heel moeilijk. Ik denk niet dat mensen dat zien of merken als ze het lezen, maar het was voor mij echt heel anders dan de voorgaande boeken.“

In welk opzicht?

“Ik kreeg het idee voor dit boek in januari 2020, nét voor de wereldwijde uitbraak van corona. Een maand later was het overal, en zat ik er middenin. Dat was ook het moment dat ik dacht: corona moet voorkomen in het boek. Maar los van de pandemie was er zoveel meer aan de hand in de wereld. We hadden natuurlijk te maken met president Trump, QAnon, ik was er zo door overweldigd, dat ik niet kon schrijven.”

Dat lijkt me gek, na twintig jaar jaarlijks een boek produceren.

“Ja, dat was het ook. Ik dacht: ik kan het niet meer. Kijk, technisch gezien weet ik, na twintig boeken, heel veel van tevoren wél. Van en tijdens corona wist ik niks. En mijn werkwijze was ook anders. Normaal gesproken dacht ik op stille momenten altijd na over verhalen en karakters, op vliegvelden bijvoorbeeld, maar die momenten had ik nu niet, want ik was altijd thuis.”

Corona kwam nooit eerder voor in je boeken. Hoe was het om een dergelijke pandemie erin te verwerken?

“Nou, dat is nog best lastig, want – net als bij jullie denk ik – de maatregelen veranderden continu. De hoofdpersoon in het boek is advocaat en moet vaak naar de rechtbank, maar dan had ik in net een hoofdstuk af met mondkapje, maar toen was het net weer veranderd in kapjes af. Dat soort dingen maakten het best ingewikkeld.”

En je moet ook rekening houden, denk ik, met de situatie in je eigen land?

“Ja. En dat is ook heel gevoelig. Ik ken meerdere mensen die een dierbare verloren zijn aan corona. Het is hier echt overal – en heel dichtbij. Maar ik het boek laat ik de dochter van hoofdpersoon Leigh naar een peperdure particuliere school gaan om de kans op besmetting zo klein mogelijk te houden. Callie heeft geen geld, en kan dat niet. Die kloof zie je hier in het land ook, en daarom wilde ik het boek meer dan ooit schrijven. Tegelijkertijd moest ik heel goed op de toon letten, of die goed was.”

Spijt van?

“Nee, het was fijn om het een keer zo anders te doen, maar ik doe het niet nog een keer.”

In Valse Getuige wordt het thema kindermisbruik aangesneden. Is dat de eerste keer?

“Nee, het is niet de eerste keer, maar wel de eerste keer dat ik het vanuit het perspectief van een kind vertel. En daar wil ik iets mee aan de kaak stellen. Als het gaat om volwassen vrouwen zijn mannen in controle hè, dan maak je ze niks wijs. Maar als het een kind betreft, staan ze opeens machteloos. Kunnen ze er niks aan doen. Is het ze overkomen. Lijkt het alsof een zestienjarige hén verleidde, terwijl kom op, ze is een kind! Ze weet niks. Dat Lolita-effect wil ik laten zien.”

Vind je het belangrijk om met je boeken bepaalde thema’s op de publieke agenda te krijgen?

“Ja. Kijk, het liefst wil ik mensen vermaken met mijn boeken. Als jij blij wordt van mijn boek, ben ik ook blij. Maar als je naar de diepere laag kijkt, dan zie je dat ik mensen aan het denken wel zetten over bepaalde thema’s, vaak vanuit een feministisch perspectief, want ik ben een feminist. Maar ook verslaving bijvoorbeeld. Mensen hebben vaak een bepaald idee over verslaafden. Het zijn altijd junks, die geen moraal meer hebben. Maar je ziet aan Callie, de hoofdpersoon in mijn nieuwste boek, dat dat niet zo is, dat het ook ánders kan. Zij heeft wel controle over haar leven, ondanks haar verslaving. Ik ben heel trots op haar, dat ze dat in het boek laat zien.”

Het klinkt als een mooie maar intensieve periode. En nu? Tuinieren?

“Haha, nee. Ik ben alweer bezig met het volgende boek. Het gaat over de US Marshalls, een federale politieorganisatie die zich bezighoudt met de opsporing gevluchte gedetineerden, getuigen, getuigenbeschermingsprogramma’s, enzovoort. Ik moet wel weer even inkomen, want toen ik de marshalls bezocht voor mijn research, zei mijn agent: ‘Ehm, je moet ze wel even wat vragen, Karin’. Ik was er echt even helemaal uit.”

En dat boek wordt net als Valse Getuige een standalone, dus geen serie zoals ?

“Ja.”

Dus… er komen geen nieuwe verhalen rondom Callie en Leigh?

“Zeg nooit nooit, maar ik denk het niet.”

Over nooit gesproken, ben je het schrijven nooit zat?

“Nee. Nooit, haha. I still love it. Kijk, het idee krijgen is niet het moeilijkste. Het moeilijkste is om alle karakters uit te denken, te bekijken wat er met ze gebeurt. Ik vind nog steeds leuk om dat uit te zoeken. Als ik dat niet meer leuk vind, dan stop ik.”


Tot slot heb ik nog een paar dilemma’s voor je.

Team eBbook of Team papieren boek?

“Beide. Het hangt er vanaf of ik veel moet reizen of niet.”

Kat of hond?

“Kat. Ik wil echt nooit een hond.”

Advocaat of kinderarts?

“Advocaat. Ik ben echt bang om een kind te vermoorden. Ze stinken, ze plakken… Kinderen van anderen zijn oké, maar zelf wil ik ze niet in mijn buurt, haha.”

Standalone of series?

“Beide. Het hangt er vanaf waar ik ben in mijn leven. Never say never.”

Nederland of Duitsland?

“Nederland.”

Perfect answer.

“You are welcome.”

Lezen of Netflixen?

“Lezen.”

Wat lees je zelf graag?
The secret lives of church ladies van Deesha Philyaw, en de laatste thriller die ik las, is Jar of Hearts van Jennifer Hillier.”

Valse Getuige volgt de levens van Callie, die verslaafd is, en haar zus, succesvol advocaat Leigh. Twintig jaar geleden hebben ze samen iets vreselijks gedaan. Wat volgt is een bloedstollend spannend verhaal over hun leven dat getekend wordt door schuldgevoelens, verraad en geheimen.

Meer lezen van Karin Slaughter? Verlies je in de serie over Will Trent – of de Grant County-serie.

Volg ons op @ op Instagram

Wil je contact met ons opnemen?

Klantenservice en ondersteuning Media-aanvragen

If you would like to be the first to know about bookish blogs, please subscribe. We promise to provided only relevant articles.